perfecte blog

september 8, 2018 2 Door kimthorst

Als je de tekst hebt gelezen onder het kopje “de dyslect achter het toetsenbord”, zag je hoe stoer ik zij dat imperfecties  er mogen zijn. Dat ik niet voor ‘perfect’ ga. Nou, ik wist dat ik er slecht in was hoor, maar dit.. Ik ben gister begonnen met het opzetten aan mijn blog met hulp van mijn oudere zus. De opzet had ze gemaakt, nu kon ik beginnen met tekst invullen. Zo ook de tekst voor ‘over mij’ die ik dus heb veranderd in ‘de dyslect achter het toetsenbord’. Nou raad eens… Ik heb de tekst misschien wel 8 keer opnieuw getypt! De tekst was niet leuk genoeg, niet spontaan genoeg, ik wist niet wat ik er wel of niet in kon vermelden. Kortweg: DE TEKST WAS NIET PERFECT!

Ik heb het op een zeker moment maar gelaten voor wat het was en had nog een stukje avond over om lekker naar het terras te gaan met vrienden. Het was heerlijk. Even afleiding, en even niet denken aan de tekst die op mijn blog stond. Op tijd naar huis gegaan want ik was ondanks mijn 2 koffies moe genoeg om mijn bed in te duiken. Ik liep het huis binnen en zag mijn laptop staan. Ik las de tekst nog een keer door. Hoe zou de tekst op de lezer overkomen?

En toen kwam een uur later mijn moeder thuis. Ik had ondertussen de tekst al weer een paar keer bijgewerkt. Ik kon het niet loslaten. “Ben je er nou nog mee bezig” zij ze. Toen werd ik even wakker uit mijn coconnetje. Ik was notabene aan het schrijven hoe fouten maken niet erg is.  DE TEKST HOEFT NIET PERFECT weet je nog?

Ik dacht nouu, ik heb meteen gefaald. Maar van fouten kan je leren toch? Ik heb de tekst toen in een keer geschreven, met de punten die ik toch er in wilde vermelden. Nu staat het er en NU GA IK ER VANAF BLIJVEN MENSEN! Wish me luck.