ode aan de koffie

ode aan de koffie

oktober 16, 2018 1 Door kimthorst

Ode aan de koffie 

 

 

Druk. 

Drukte stres. 

                Vrienden, rug in je mes.                       

Error, kapot, handen vol, laat wat vallen.   

Oprapen, door gaan, herpakken, en knallen.    

Te fel licht, printpapier weer op, ik doe mijn best. 

Het is doorpakken. Het is niet omkijken. Het is een test. 

Chaos in mijn hoofd, chaos in mij handen, beiden zijn ze vol. 

Stapels papierwerk , ik laat ze vallen, oprapen, opstaan, bult op m’n bol. 

Oprapen, opstaan, bult, want gepassioneerd mijn hoofd aan de kast stoten. 

Deadline. Rennen. schaamte. Eerst hoofd, dan waardigheid, nu mij dag naar de kloten. 

 

Nog even, even strijden dan duw ik mijn neus in mijn kom. 

Verlangend naar een slok warme adem, het antwoord op waarom. 

… 

…  

Irritaties,  

bij terapeut aankloppen. 

Uiten, klagen dat m’n leven faalt. 

Geparkeerd in de heg, keek niet uit m’n doppen. 

Bij terapeut mag ik zeuren, hij word er voor betaald. 

Druk. Broek van katoen, precies daar gescheurt, want ik buk, 

Geplet. Schaamte, niet opstaan, dat word vandaag blijven zitten op de kruk. 

Buurjongentje. Ding dong, bel gelel, het begind weer, het geklier van dat schoffie. 

Doorbreken, of pauze……Een slok, … 

… 

… 

Stilte, 

warmte, 

… 

Koffie. 

 

 

Het is oplopende spanning waar de koffie een antigif voor is. Ik heb dit gedichtje ter inspiratie van koffie gemaakt.

(ja alvast aan het oefenen voor sinterklaas) en heb een schilderijtje (van koffie) gemaakt, van het uizicht tijdens het nemen van die bevrijdende slok koffie. Deze mag de sint niet hebben maar ik zal rond sinterklaas wel een bakkie koffie in mijn schoen doen voor hem. Heeft hij ook weer energie om over de daken te huppelen.

Dit is een schilderijtje die ik heb gemaakt van het bevrijdende uitzicht van een slok koffie. Het schilderijtje is gemaakt van oploskoffie. Geen verf in de kliniek.

Deel deze blog: