Misvattingen over anorexia 

Misvattingen over anorexia 

oktober 25, 2018 12 Door kimthorst

 

Anorexia is complex. Laat ik dat even voorop stellen. Het is een ziekte die er bij iedereen net wat anders uit kan zien, en er zijn veeel misvattingen over. Ik verwacht van niemand om anorexia te begrijpen, wel hoop ik dat jullie willen luisteren naar een aantal misvattingen over  anorexia om er toch een wat beter beeld van te krijgen.  

1) We eten 

Vaaaak wordt er een opmerking gemaakt van : ‘goh, eet je weer?’  Lieve lieve mensen.. Als ik al die tijd niet ad, dan was ik er niet meer hoor. Het is niet zo dat als je anorexia hebt, dat je dan  niet meer eet. Meestal eten we nog wel maar gewoon minder, of minder callorie-volle producten waardoor de gezondheid  en gewicht er op achteruit gaat. Hier in zijn we doorgeslagen. Maar ook als we weer ‘normale ’  hoeveel heden eten betekend dit niet dat we ons probleem getackeld hebben en beter zijn. Het probleem is niet eten, maar het omgaan met emoties en gedachten. Het is een probleem in je hoofd, niet alleen in je voedingspatroon. Het eerste waar aan gewerkt wordt is om je voedingspatroon weer op de rails te krijgen. Maar als die weer stabieler word heb je de anorexia nog niet overwonnen. Ik zelf ben nog niet van mijn anorexia af, maar ik heb een flinke eetlijst waar ik me aan hou. Jaa ik eet! En veel ook!! Meer dan wat de gemiddelde mens eet (2500 kallorieen voor vrouwen) want bedenk, wij moeten van ons eten aan komen. Dan moet je dus meer callorieen binnen krijgen dan dat we verbruiken en dat is een hoop eten. Mijn eetslijst staat momenteel op 2900 kcal, en er is een kans dat ik daarvan straks niet meer genoeg aan kom en dan zal er dus nog meer bij moeten. (let’s hope van niet)  

 

2) Oh, vond je jezelf dan te dik? 

Ook een vraag die veel wordt gesteld. Niet altijd gaat het er om dat iemand met anorexia zichzelf te dik vind/vond. Hier kan het wel een startpunt zijn geweest, dat daar het afvallen begon, maar dat hoeft niet altijd. Zoals ik al zij: bij veel patienten ziet de ziekte er net iets anders uit. Bij veel patienten draait het eerder om controle. Dicipline hebben. Niet waard zijn om te eten. Gevoelens onderdrukken. Ik ken ook mensen in de kliniek die te dun niet eens mooi vinden. En ja als je het mij vraagt, ik vind vollere mensen ook niet lelijk, vaak mooi zelfs. Beetje meer Beyonce, prima! 

3) Aah, je krijgt al weer een vollere toet, wat goed van je! 

Aahw.. complimentjes. Lief. Maar ik vraag je bij deze om goed na te denken over je woord keuze bij het maken van complimenten. We zien heus het verschil wel tussen of iemand het goed bedoeld of niet, maar het kan toch hard over komen als iemand zegt: ‘goh je ziet aan je dat je bent aangekomen, fijn om te zien!’ Dat is toch ff slikken en kan van binnen paniek opleveren. Aankomen is eng. En heeft vertrouwen nodig. Het is goed om realistisch naar de veranderingen in je lichaam te kijken maar laat dat aan de patient zelf over. Wrijf het niet in zijn/haar gezicht. Kies bij complimenten meer voor iets als: Goh, je ogen staan helderder, of je straald meer, je huid ziet er stukken beter uit. Weet ik veel zoiets. Of geef maar een compliment over zijn/haar nieuwe jasje. Dan kan je nooit fout zitten.  

4) lekker eten 

Wat ik in de kliniek heb geleerd is dat anorexia patienten niet beter zijn als ze lekker eten kunnen eten. Bij mij was/is lekker eten uit den boze, maar bij veel patienten is dit niet zo zeer het probleem. Vaak hebben ze zelfs de gedachten ‘als ik dan toch moet eten, doe mij dan maar iets dat ook lekker smaakt, dat maakt het eten makkelijker.’ Genoeg callorieen binnen krijgen is waarvoor je daar zit, cornetto’s is meteen al best wat aan callorien (190), dan hoef je ze minder in ander eten te zoeken. Je kan denken als ik callorievollere producten eet, hoef ik in totaal minder te eten op een dag. Zo zat de helft van onze groep s’avonds aan de cornetto’s in de eetstoornis kliniek. Cornetto’s werden gezien als het medicijn om beter te worden en ondertussen ook nog lekker om te eten ook. 

5) ‘ze is niet mager dus ze stelt zich aan’ 

Oh lieve mensen.. Er uitzien als een skeletje is slechts een van de symptomen van anorexia, niet het meet middel voor de ernst van de problemen. Je hoeft niet uitgemagerd zijn om anorexia te hebben. De problemen in het lichaam kunnen ontstaan door  anorexia, maar die zijn niet het hoofd probleem. Die zit in het hoofd. Iemand zonder (extreem) ondergewicht kan toch erg veel moeite hebben met eten. Ook is het zo dat gewicht niet altijd iets zegt over de gezondheid van een persoon. Het heeft eerder te maken met bloedwaarden die gevaarlijk kunnen zijn, dan hoe erg iemand in zijn ondergewicht zit. Je hoeft dus niet je problemen kleiner te maken dan ze zijn als je niet of nauwelijks ondergewicht hebt. Klinieken hebben net zo goed plek voor mensen met een wat hoger BMI. Mensen die hulp nodig krijgen, kunnen en mogen hulp krijgen.  

 

Ik denk dat ik mijn grootste frustraties hier toch wel in verwerkt denk ik. Het blijft iets complex en ik kan er wel over bezig blijven, maar ik hoop dat mensen nu een beetje een duidelijker beeld krijgen, hoe ze moeten omgaan met mensen met anorexia. Ik noem nu anorexia omdat ik zelf ook bekent ben met deze ziekte, en vaak tegen deze misverstanden aanloop of in mijn omgeving zie. maar ik wil niet zeggen dat een andere eetstoornis minder complex is. Mijn vraag is om voor allen begrip te hebben.  

 

 

Heb jij zelf last van een eetstoornis, je bent niet alleen! Wil je tips geven of krijgen, laat gerust een reactie achter of zoek contact op via de mail! 

Deel deze blog: