Slechte dag

Slechte dag

november 16, 2018 7 Door kimthorst

slechte dag. Wat gaan we daar aan doen? Ik kijk naar buiten. Het is een te mooie herfstdag, om zo maar aan mij voorbij te laten gaan. Deze week is om gevlogen. Niet op een goeie manier. Ik ben niet bewust geweest. Ik zat in mijn coconnetje, nu steek ik voor het eerst in lange tijd mij hoofd weer eens naar buiten. Ik kijk om me heen. Verblind door het mooie licht. Het is prachtig, maar het schrikt me af. Spijt, voel ik, nu ik besef dat ik dit zo erg gemist heb. Het geeft me de neiging om weer terug in die cocon te duiken. Mijn gevoel en gedachten weer ontlopen, maar zo ook weer mijn ogen sluiten voor deze mooie dag. Oogkleppen op en verder met mijn winterslaap, wachtend op de lente. Spijt, voel ik.

Ik besluit niet in mijn gevoel mee te gaan. Niet terug te duiken in die cocon. Het is moeilijk want die cocon trekt aan me, mist me. Maar ik ga niet toe geven. Vandaag niet. Niets meer aan mij voorbij laten razen. Ik ga vandaag alles in me opnemen. Elk detail. Zintuigen op scherp. Elke geur, elk straaltje herfstlicht, elk vleugje warmte dat mijn zwarte broek opvangt. Vandaag zoom ik in op de tijd. Ik vertraag de tijd. Vandaag vergeet ik de tijd.

Het is geen slechte dag. Ik realiseer me, kijkend om me heen, dat er geen slechte dagen bestaan. Alleen dagen, en het mens die met zijn brein, die ‘slechte dag’ creeerd. Ik weet dat ik de controle kan loslaten over mijn brein. Dan kiest het zijn eigen weg. Maar ik ben ondertussen wijs genoeg, dat ik weet dat ik controle ook kan heroveren op mijn brein. Als het bewustzijn maar groot genoeg is, ben ik zelf weer de baas over mijn gevoel, mijn geluk. Ik bepaal de focus, ik bepaal het perspectief. Mijn brein moet zich aan mijn eisen aanpassen. Mijn brein mag alleen het mooie schduw-mozaïek zien dat, door het raam heen, op de tafel ligt verspreid. Ze mogen alleen de goude, warme kleuren van bladeren in de zon opnemen. Ze mogen alleen het geluid horen van de wind en de vogels. Vandaag is een goede dag.

ik lach.

Deel deze blog: