art,  Uncategorized

zonnebloem

Oranje, mijn ogen zijn nog dicht.

Een nieuwe dag, het is al licht.

Leegte, enigszins spijt,

wat boosheid, maar ik weet dat dat gevoel slijt.

Liefde, rust in het hoofd.

Ik zal blijven vechten, dat heb ik beloofd. 

Herinnering slaat een arm om me heen.

We lopen door, maar nooit meer alleen.

Een prachtige zonnebloem stond daar in het veld.

Het hart is nu haar grond, waar ze nooit verwelkt.

 

voor onze zonnebloem, Larissa.

7 Comments

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »
Follow by Email
Instagram