Hayday spelen op terapeutische basis

Hayday spelen op terapeutische basis

januari 18, 2019 2 Door kimthorst

Hayday, candycrush, farm ville.. ‘Leuk. maar zonde van je tijd! ’                                            Toch?..

Zelf ben ik nooit van de spelletjes geweest. Zowel digitale als de tastbare spelletjes. Maar nou moet ik toch bekennen dat ik een guilty pleasure heb ontwikkeld.. Het gaat om hay day. Een spel waar je een boerderij moet onderhouden. En ik ben behoorlijk actief. Zonde van je kostbare tijd, zeg ik veel tegen mezelf. (Dat is sowieso hoe ik al snel tegen spelletjes aankijk). Maar ik probeer nog iets nieuws de laatste tijd. Ik oefen namelijk met mijn tijd soms ook in te vullen met de niet zo nuttige zaken die ik gewoon even leuk vind om te doen. Hay dayen dus. Ik besloot dus nu hay day te zien als een nuttige bezigheid. Ik was hier zo fanatiek in dat ik allerlei excuusjes ging maken, wat er dan wel zo nuttig was aan het spel spelen. En nou moet ik zeggen, dat ik er nog bijna echt in ga geloven dat ‘gekluisterd achter een scherm, digitale koeien melken, taarten bakken en oogstvelden inrichten’ me iets opleverd, als je het spelen van het spel op een goede manier benaderd. Ik laat graag zien welke patronen ik ontdekte bij het spelen van het spel, en hoe ik mezelf hier steeds tegen kwam… (echt gebeurd)

 

  • Ontspanning

Ik begin maar bij het voordehandliggendst. Het is ontspannend. Je vergeet even de dingen om je heen en word naar de hay day wereld gebracht. Hay day zorgt bij mij dat ik even pauzes neem, en vervolgens weer door kan gaan. But there is more:

 

  • Creativiteit

Het inrichten van je boerderij kan zeker simpel en praktisch, maar sommigen maken er echt creative boerderijen van. Ik zie echt geniale dingen voorbij komen als ik naar anderen boererijen kijk. Het leek me leuk om een aantal boerderijen te delen dus ging ik opzoek naar de mooie boerderijen. (natuurlijk zijn ze zoek als je er ook echt naar gaat zoeken, maar dit is na goed zoeken wat ik nog tegen kwam)

Iedereen heeft zijn eigen style, je kunt lekker creatief bezig zijn, en je grondoppervlak blijven aanpassen.

  • Patronen ontdekken

Nu, beste lezer, word het intressant.. Ik ontdekte bij het spelen van hayday namelijk patronen die ik ook in het doorgaanse leven ook toepas. Ik zoek namelijk altijd naar zekerheid. Ik produceer zo veel mogelijk producten, tot mijn schuur helemaal vol is, om een voorraad opzak te hebben, voor als ik ineens veel zou moeten afstaan. Je moet geproduceerde producten namelijk verkopen, en vaak vanuit een bestelling die je krijgt. Het voelt niet fijn als je voor een bestelling net van 1 product tekort komt, dan kan de bestelling niet worden afgeleverd. Ik zoek dus naar zo veel mogelijk zekerheid: sparen sparen sparen. Ik produceerde alleen op zeker moment liever om producten te sparen, dan om iets met de producten te doen. Terwijl je veel meer groeit als je sneller je producten verkoopt, of direct inzet in plaats van sparen. Sparen en bijna niet durven uitgeven. Terwijl je spaart OM het uit te geven.. Dit herken ik op meerdere vlakken in het dagelijks leven. Blijkbaar een manier hoe ik, en velen, met een onzekere toekomst om gaan.

 

  • Wat voor dier zal ik zijn?

Jaja, tijdens het spelen van hayday komen de meest filosofischegedachten bij me op: Als ik leefde in dit spel en ik moest een dier zijn, welk dier zou ik dan zijn? Als de koffie thuis op is, zou ik een geit zijn. Ik herken mezelf dan wel in de geit als hij net gemolken is. Ochtend zonder koffie, dan lig ik er net zo voor pampus bij..

Beetje zelfkennis toch.

  • Meer patronen: even niets hoeven.

Zoals ik zei, moet je bestellingen opnemen en de producten produceren. Het voelt even fijn als je producten hebt afgeleverd. Maar direct daarna kan je nieuwe bestellingen opnemen, waar je dan waarscheinlijk even niet die producten van op voorraad hebt. Bah, ik hou niet van dat gevoel. Ik kreeg door dat ik toch steeds de nieuwe bestelling direct opnam, tot ik bedacht dat ik dat ook eventjes kon laten. Even genieten van het niets hoeven, en misschien mijn voorraad producten een beetje aanvullen. En dan pas nieuwe bestellingen bekijken. Dit herkennen vast veel mensen in hun levens. Door gaan en door gaan, zonder dat het altijd hoeft. Soms mag je even stil staan. Genieten.

  • Anderen helpen.

Hayday is een sociaal spel, je kunt ook andere spelers helpen met hun bestelling, door jouw producten af te staan. Ik merkte op, dat op bepaalde dagen ik veel meer voldoening kreeg van het helpen van andere spelers dan om mijn eigen bestellingen te leveren. Vaak keek ik op die dagen niet eens naar nieuwe bestellingen. Ik produceerde producten om aan anderen te leveren, en dat voelde als het nuttigste om te doen. Het idee dat iemand achter dat schermpje zit en denkt ‘Yess, mijn bestelling is compleet.’ Dat was dan even genoeg voor mij.

  • Gierig

Ik schaam me om dit te zeggen maar dit kwam ik ook tegen, toen ik mijn spelgedrag onder de loop nam. Ik heb wat gierige trekjes gekregen na mate mijn voorraad producten groter werd. Om terug te komen op punt 3, het is dus zo dat spullen verzamelen veiliger voelt. Ik merkte dat het uitgeven van spullen steeds moeilijker ging na mate mijn voorraad groeide. Je hebt meer te verliezen. Met een kleine voorraad producten vond ik het niet moeilijk om ze uit te geven aan bestellingen, en ook is het makkelijker om andere spelers te helpen met hun bestellingen. Ik groeide als boer sneller met kleine voorraden. Toen ik dit door kreeg, zocht ik naar raakvlakken in het echter leven. Het klopt dat ik ook voel dat geld zo werkt. Hoe meer ik spaar, hoe moeilijker het voelt om uit te geven. Ik word er een beetje gierig van. Rollen moet het geld! Je hebt immers geld om uit te geven, dat vergeten mensen soms een beetje.

 

  • Tot slot moet ik zeggen, het maakt de boerin in me los. Als ik ooit nog besluit om boerin te worden, dan weer ik in ieder geval dat kippen met snorkels om de 20 min eieren leggen, en dat varkens NIET GESLACHT HOEVEN TE WORDEN VOOR HUN VLEES (sorry voor de intimiderende hoofdletters, hier spreekt een vegetarier), van de varkens word namelijk alleen wat vlees afgetapt, zodat ze daarna, slank, weer verder kunnen huppelen over je hay day-weide.

Nou als ik mezelf er nu nog niet goed onderuit geluld heb, dan weet ik het ook niet meer. Mensen, verdoe gerust af en toe wat tijd aan hay day. Heel terapeutisch 😉

 

 

 

Deel deze blog: