Laat de  toekomst daar, en laat het nu hier.

Laat de toekomst daar, en laat het nu hier.

oktober 2, 2020 2 Door kimthorst

Quote of the week

School is weer begonnen.  Soort van.. ; Online.. Ja we moeten het er mee doen. Ach, ondanks dat het een beetje ontwennend is, om via je computerschermpje de les te volgen, is het wel fijn dat ik nu EINDELIJK tijdens de les kan tekenen zonder me schuldig te voelen naar de leraar toe. Het is geen desinteresse, het is mijn manier van me te kunnen concentreren op de woorden die de leraar uitkraamt. Dat is namelijk niet altijd even makkelijk. Op het computerschermpje via de zoommeeting ziet het er uit of ik driftig aan het mee schrijven ben. Ik trek er dan ook hele serieuze gezichten bij, zodat ze niet de indruk krijgen dat ik eigenlijk poppetjes, plantjes en zonnetjes aan het tekenen ben. Maar ik kan me zo in iedergeval wel op de lessen focussen. Ieder zijn ding he.

Ik wilde niet een hele blog weiden aan de tekensessies die ik in het geheim houd, maar ik wilde even een quote aantikken die ter spraken kwam. Ik kon me goed focussen op de les, dat ik me de quote of the week nu nog kan herinneren. Onze positieve lerares heeft elke maandag een quote of the week voor ons klaar staan. Deze week (was het een erg lange quote maar het kwam neer op): ‘Leaving the future open, is one of the biggest commitments we have to ourselves ’

Nou, daar was ik het mee eens. Want joh, dat ís lastig. Maar wat is dat heerlijk als dat lukt. ‘De toekomst open laten, is een van de belangrijkste dingen waar we ons aan zouden moeten weidden.’

Zelf kijk ik veel met afgunst naar mijn agenda. Die zit voor de komende 3 weken vol. De weken daarna zijn al goed gevuld, nog wat weken verder worden ze langzaam leeg. Herken je dat? Dat je kijkt in je agenda en denkt: ‘Aaah, nog een paar weekjes, dan is het wat rustiger. Dan ga ik weer een keer verder met die hobby, of dat leuke project, of even HELEMAAL NIETS.  Gues what, die ‘over een paar weekjes’ die komt eigenlijk niet. Net zoals die tandenfee waar mijn vriendinnen over vertelde nooit bij mij langs kwam. Dan kan je lang wachten. Nee ‘over een paar weekjes’ heb je niet als je nú daar niet naar handelt. Wat je wel hebt is ‘nu’. En nu maak je de keuzes die je ‘over een paar weekjes’ zullen leven. Vol plannen is bijna iets dat mensen tegenwoordig van je verwachtten. Volplannen blijft wel iets dat JIJ jezelf aan doet. Want elk momentje van de dag kan je er voor kiezen om dit niet meer te doen, of misschien zelfs om een afspraak af te zeggen. En dan zul je ‘over een paar weekjes’ daar in ieder geval profijt van hebben. En dat is best leuk…

Wat nou als je de toekomst open laat?

Ik praat nu over een paar weekjes vooruit. Hier is het leuk als je ineens vrije tijd voorgeschoteld krijgt, omdat je dan weer eens spontaan iets kunt ondernemen. Iets van uit je gevoel, waar je op dat moment écht zin in hebt. Niet iets waar je 3 weken terug zin in had, dus het voor nu maar heb moeten inplannen, terwijl je nu meer zin had in iets anders. Nee, je kan iets doen waar van je NU denkt, joh laat ik dat is doen. De dingen die misschien al heel lang in je hoofd dwarrelen op een rijtje zetten, de dingen of mensen (of dode planten) die je al lange tijd meer aandacht wilde geven.

Maaar we kunnen het ook hebben over een verdere toekomst. Wat als we ons hele leven nu niet al gaan vast leggen? Dat voorkomt uiteraard teleurstelling van de dingen die niet zijn gelukt zoals we ze hoopten.

Waarom leggen we de toekomst het liefst vast: We willen overzicht, controle, een helder doel. Dat voelt veilig maar het is ook echt een beperking. Je snijdt als het ware je brede blik af tot een tunneltje waarvan het enige doel is van A naar B te gaan. Maar wat er dan onderweg op je pad komt, dat zie je niet door dat tunneltje heen. Je gaat aan zoveel kansen voorbij die je zo veel hadden kunnen bieden. En zoals ik net al zij, iets waarvan je nu bepaald dat je het zo wilt, kan over een tijdje veranderen in iets anders. Onze identiteiten schommelen door de tijd heen. Zo ook onze wensen en behoeften. Dat gebeurt gewoon en dat is oke. Maar blijf jezelf dan wel steeds opnieuw afvragen wat het is wat je nu wilt. Blijf lekker bij het nu. En zorg dat je de ruimte dus ook hebt om in het nu te kunnen zijn. Dat betekend, jawel, een schonere agenda, waar ruimte is om nu keuzes te maken die je 1 jaar terug nog niet had gemaakt.

Het open houden van de toekomst is een beetje eng. Je moet ook wel sterk zijn om dit vol te houden en niet naar de controle te grijpen van het plannen (en dat kan heel letterlijk plannen in je agenda zijn maar dat kan dus ook abstracter plannen zijn, waarbij je een toekomstbeeld voor je zelf creëert van hoe jouw perfecte leven moet gaan lopen). Als het je lukt, om de tijd te laten voor wat het is, om je toekomst dáár te laten en het nu híér te houden, dan is dat niet alleen sterk maar ook bevrijdend.

Zie dit als een uitdaging.

Wie weet wat voor dingen er op je pad komen. Zou zonde zijn als je die dingen niet kan aanpakken omdat je.. jah.. al vol gepland zit.

Deel deze blog: