De kracht van ‘de Replay-knop voor je muziek’

De kracht van ‘de Replay-knop voor je muziek’

januari 31, 2021 2 Door kimthorst

Replay je muziek.

Een essentieel onderdeel van gelukkig kunnen leven, is toch ook echt het hebben van een uitlaat klep. Die is onmisbaar in een mensenbestaan. We voelen zo veel, denken zo veel. We slaan ervaringen op in ons hoofd, in ons lijf. We leven allemaal een leven dat continu in beweging is. Wijzelf staan ook niet stil. We worden ouder, groeien.  En dit alles laat ons dingen voelen die we moeten uitten, om te voorkomen dat je psychische toestand ophoopt en blokkeert. 

Press replay.

De ene uitlaat klep is de ander niet. De een word boos en slaat een bord kapot, een ander gaat joggen, een ander gaat schilderen, een ander gaat met een vriend(/in) bellen en klagen tot ze voldaan is. Klagen klinkt zo negatief. Let me rephrase: Je hart luchten. En dat is iets wat veel mensen wat vaker zouden mogen doen. Als je dat nou toch te moeilijk vind is er ook nog ‘muziek’. Een uitlaat klep die iedereen vast wel eens heeft ingezet. Door er op te dansen, muziek zelf te maken of… Gewoon te luisteren.

Herken je dat? Dat je een liedje hoort, waar je opslag verliefd op wordt? Een liedje dat je 3 weken lang non-stop op repeat afspeelt. Alsof er iets in gevangen zit dat je probeert te begrijpen. Vaak niet wetend wat het precies is, ben je na die 3 weken meer voldaan en heb je dit liedje niet meer nodig. Je laat hem weer gaan. Er zat denk ik dan ook echt iets in het liedje dat je nodig had. Er zit een gevoel in. Dat kan via tekst, melodie, klank, of ritme er in gestopt zijn. Het is een gevoel dat in lijn staat met iets in jou, dat gevoeld moet worden. Iets dat je nog niet genoeg gevoeld hebt en dat onbewust schreeuwt om aandacht. Dat geeft dit liedje: Aandacht aan dát stukje gevoel. En het voelt intens. Zo intens dat je op repeat moet klikken om het nog eens te ervaren. Of het nou een positief of negatief gevoel op roept, je moet dit gevoel voelen. Je moet het ontladen. Je drukt op replay tot je alle kracht uit het liedje hebt getrokken om jouw innerlijke gevoel te herstellen. Dan ben je hem bui. Dan heb je hem niet meer nodig en speel je weer andere liedjes af.

Ik denk dat het klikken op replay mij helpt, om mijn vondst in het liedje te vangen en bij me te houden voor zolang als ik hem nodig had. En om dus te voelen, wat in me zat dat (onbewust?) , mijn aandacht nodig had. Misschien een beetje het zelfde hoe dromen werken. Dromen doe je ook om dingen te verwerken. Dingen waar je anders misschien niet eens bij stil stond, positief of negatief zijn, worden in een abstracte nachtelijkse ´trip´ verwerkt. Ze kunnen kapot random zijn, en op die manier toch een gevoel bij jou oproepen dat je nodig had, om een gebeurtenis een plek te kunnen geven. Muziek kan net zo abstract zijn. Tekst is niet noodzakelijk. Soms roepen de liedjes, die gaan over beladen negatieve onderwerpen, bij mij juist het gevoel van vrijheid en geluk op, omdat ze zo vrolijk klinken. Dit helpt mij alsnog om dat gevoel te mogen voelen.

Jaja, dat replay knopje, wat een uitvinding eigenlijk. Muziek alleen al. Maar de mogelijkheid om het zo vaak te kunnen beluisteren als dat je nodig hebt, that’s a blessing you’ve got there. Welk liedje heb jij eindeloos gedraaid?